روزنامه اطلاعات نوشت: در جامعه ما قشر مرفه خاصی وجود دارد که اعضایش در هر دوره، به شیوهای متفاوت، میان خود و مردم عادی خط کشیدهاند. گاهی صفحاتی با نامهایی مثل «ریچ کیدز» (بچهپولدارها) در شبکههای مجازی راه انداخته و با به رخ کشیدن اموال و داراییهایشان، تعلق خود به آن قشر خاص را جار زدهاند.
گاهی مراسم و میهمانیهای آنچنانی برگزار کردهاند که افراد برای ورود به آنها باید مبالغ بالایی پرداخت میکردند تا ثابت کنند از جنس همدیگرند. گاهی عکسها و فیلمهایی از تفریحات زیرزمینیشان را به اشتراک گذاشته و نوشتهاند «اگر پول داشته باشی، ایران بهترین جای دنیا برای زندگی است!» گاهی عکس ساندویچهای گرانقیمت چندمیلیونتومانی و بستنیهایشان با ورقه طلا را منتشر کرده و نشان دادهاند که حتی خوردنیهایشان با دیگران تفاوت دارد.
هربار که یکی از این کارها از مد افتاده، بهانه دیگری پیدا کرده و به «پز دادن» ادامه دادهاند؛ مثلا تا چند هفته پیش، عکس خودروها و ویلاهایشان را با این شرح در صفحاتشان بارگذاری میکردند که: «پز نیست، سبک زندگیمه!»؛ درحالی که واقعا پز بود! آنها در توجیه این کار به وجود صفحات مشابه در کشورهای دیگر اشاره میکنند، اما تفاوت اینجاست که بسیاری از مردم معتقدند در ایران بدون این که «وصل باشی» و «رانت داشته باشی» نمیتوانی به رفاهی در این حد دست پیدا کنی. برای همین، چنین به رخکشیدنهایی، فقط به آتش خشم مردمی دامن میزند که از داشتن کمترین حدود رفاه و آرامش محرومند.
مدتی میشد که مرفهان بیدرد با برچسب جدید «اداییها» به میدان پز دادن برگشته و چیزهایی مثل «آیفون ۱۷ پرومکس» و نوشیدنی «ماچا» را بهعنوان نمادهای خود برگزیده بودند اما بساطشان خیلی زود در میان هیاهوهای اعتراضات معیشتی مردم گم شد.
مسئولان محترم! دغدغه نان شب داشتن، ادا نیست، اعتراض به فقر و تورم افسارگسیخته، اغتشاش نیست. تا کی قرار است صدای اعتراض مردم شنیده نشود؟ نمی شود هر معترضی، برچسب معاند بخورد. پرسش اساسی این است آن وقت که این تروریستها و دشمنان مسلح در داخل خاک کشورمان تجهیز میشدند تا عملیات خرابکارانه انجام بدهند شما کجا بودید؟ مگر خودتان مسئول حفظ امنیت و آرامش نیستید؟ مگر نمیگفتید اگر فقر و گرانی وجود دارد، در عوض امنیت داریم؟
باید برای پرسشهای مردم ، جواب واقعی داشته باشید و خواستههای برحق آنها را بشنوید. فرصت ها همیشگی نیست.
