با سلام، قسمت دوم شب پره ها و پروانه های میانه با تصویر ارائه می شوند. امیدوارم مورد پسند واقع شود:
Pieridae; Colias croceus Geoffroy: پروانه ای که از اول فصل گرما تا پاییز در میانه قابل مشاهده است (تصویر اول پشت بالهای پروانه را نشان می دهد).
Pieridae; Gonepteryx rhamni (Linnaeus, 1758): پروانه برگی شکل زیبا و کمیاب در ارتفاعات بزقوش زندگی می کند.
Pieridae; Pieris rapae L: معمولا در اوایل فصل گرما در اطراف شهرستان قابل مشاهده است.
Psychidae; Clania sp: گونه های چندی از این جنس در سطح شهرستان پراکنش دارند که با ساخت سازه های زیبا از دست شکارچیان و گرما در امان می مانند.
Sesiidae.; Pennisetia marginata Harris: گونه های دیگری از این جنس که بی شباهت به زنبور نیست در میانه دیده می شوند.
Simeliidae; Axia sp: شب پره کمیابی که در بهار دیده می شود. تنها یک بار موفق به مشاهده آن شده ام.
Sphingidae; Hyles euphorbiae (Linnaeus, 1758): شب پره زیبایی که لارو آن از فرفیون که یک علف هرز جدی در مزارع دیم است تغذیه می کند.
Sphingidae; Hyles nicaea (de Prunner, 1798): این یکی از افوربیاهای مناطق کوهستانی تغذیه می کند.
Sphingidae; Laothoe austanti (Staudinger, 1877): در ارتفاعات بزقوش قابل مشاهده است.
Sphingidae; Macroglossum stellatarum L: این شب پره پرنده شکل از اوایل فصل گرما تا اواخر فصل رشد دیده می شود.
Sphingidae; Theretra alecto (Linnaeus, 1758): لارو (تصویر اول) و شب پره تازه متولد شده و شفیره (تصویر دوم) که آفت درختان مو بخصوص در حیاط منازل است.
Tenthredinidae; Croesus latitarsus Norton: با رفتار خاصی بر روی برگ های درخت تبریزی دیده می شوند.
Zygaenidae; Adscita geryon (Hübner, 1813): شب پره کمیاب ارتفاعات بزقوش.
Zygaenidae; Adscita statices (Linnaeus, 1758): این گونه نادر نیز در ارتفاعات بزقوش دیده می شود.
Zygaenidae; Zygaena purpuralis (Brünnich, 1763): در فصل بهار و تابستان می توان این شب پره زیبا را در دامنه ها و مناطق پست شهرستان مشاهده کرد.
Zygaenidae; Zygaena tamara mahabadica Reiss, 1978: یکی از شب پره های رایج در میانه می باشد.
مطالب مرتبط:
معرفی تعدادی از پروانه ها ( و شب پره های) میانه با تصویر "قسمت اول"
نگاهی به موجودات زیبای این روزهای پاییزی در شهر
کانال صدای میانه در روبیکا
آقای رمضانی عزیز، جایی می خوندم که نوشته بود خدا برای هر روحی یه ستاره ای آفریده. هر روحی که بتونه تو این دنیا به زیبایی عشق بورزه و عاشقانه زندگی کنه، بعد از مرگش به ستاره ی خودش می ره و به سعادت ابدی میرسه.