استعفای نماینده مردم میانه در مجلس دوره 24 به دلیل مخالفت با حکومت پهلوی - طاهر نائبی
منبع : کتاب(( شهرستان میانه)) نوشته نائبی ،محمد صادق

متن شماره 40: استعفای نماینده مردم میانه در مجلس دوره 24 به دلیل مخالفت با حکومت پهلویبازدید کننده : 1104 نفر

دوره ی بیست وچهارم مجلس شورای ملی [1]یکی از پر التهاب ترین دوره های تشکیل مجلس در ایران به شمار می رود ، مقارن شدن این دوره با رویدادها و حساسیت های مردم به مسائل سیاسی کشور ،احتمال و قوع انقلابی بزرگ فضا را متفاوت می کرد .

تصمیم گیری در آن دوره ی تاریخی می توانست سرنوشت کشور را تعیین کند ،به دنبال اعلامیه ای که در تاریخ 26 دی 57 از سوی امام خمینی منتشر شد وفرار شاه را به ملت تبریک گفت ، از آحاد مردم درخواست کردند تا با اتحاد و همدلی صدای اعتراض خود را بالا ببرند و این مسیر را هموار سازند .

لذا در این میان به نمایندگان مجلس ملی نیز اخطار داده شد تا اگر چنانچه به مردم نپیوندند ، توسط مردم محاکمه خواهند شد .

در آن دوره که برای دومین دوره میانه صاحب دو نماینده ی مستقل شده بود ،آقایان سلیمانی وافتخاری در مجلس حضورداشتند .

پیشتر در تاریخ 9 خرداد 1357 نامه ای توسط 28 تن از علما یا روحانیون شهر به نمایندگان در مجلس نو شته می شود و طی این نامه از آقایان نماینده در خواست می شود که قانون اساسی اجرا و آزادی قلم وبیان اعطا شود .

هم چنین این عده از نمایندگان خواسته بودند که ندای آنها را به گوش مسئولین مملکتی برسانند،آقای سلیمانی یکی از نمایندگان شهر در واکنش به این نامه در تاریخ 28 خرداد 57 در نطق خود در مجلس می گوید :

 

((نامه اي از جامعه روحانيت ميانه اخيراً به اينجانب رسيد كه وقتي به امضاهاي آن نگاه كردم ، برخود لرزيدم و لحظه اي گريستم ، زيرا به خداي بزرگ سوگند ، كساني كه اين نامه را امضا كرده اند ، در تمام عمر خود جز عبادت خالق و هدايت مخلوق كاري نكرده اند و تصور آنكه با تمام ثروت دنيا بشود يكي از آنان را تطميع كرد و يا با هر نوع جدلي بتوان يكي از آنها را اغفال كرد ، در فكر نمي گنجد. صادقانه عرض مي كنم كه در ايمان و وطن پرستي و علاقه به نظام مملكتي آنان نيز هيچگونه شك و شبهه اي جايز نيست)).

 

32 سال پیش نیز در چنین روز ی 26 دی ماه 1357 که برابر با روز فرار شاه از ایران نیز بود، دیگر نماینده ی شهر دکتر افتخاری در حمایت از انقلاب اسلامی و لبیک گفتن به حکم شرعی رهبر انقلاب که مجلس بیست وچهارم را غیر قانونی اعلام می کنند استعفا داده و چنین می گوید :

 

((با اظهار امتنان از الطاف صميمانه حضرات عظام و حجج اسلام كه به ترجمان همشهريان مسلمان از راه مرحمت اين بنده را مورد عنايت قرار داده اند ، از پيشگاه كبريائي خداوند متعال طول عمر رهبران عاليقدر مسلمين و توفيق اجراي حق و قانون را مسألت دارد)).

 

او در آخرين روزهاي نمايندگي خود اين نامه را در مجلس نيز قرائت كرد.

 به دنبال بر هم خوردن رژیم و دو روز بعد از این استعفا ها و دستگيري دو روحاني برجسته ميانه آيت الله احمدي   و حجه الاسلام والمسلمين حججي   توسط نيروهاي امنيتي ، خشم و خروش مردم ميانه به اوج مي رسد. نيروهاي امنيتي مي دانستند كه با كنار رفتن اين دو شخصيت ، حركت نهضت در ميانه را مي توانند تا حدود زيادي كنترل كنند اما از ميزان محبوبيت مردمي آنها خبر نداشتند. دامنه اعتراضات آنچنان زياد مي شود كه حكم آزادي بالاجبار صادر مي شود. خروش مردم در خيابانهاي ميانه آنچنان بوده كه هيچ گارد كنترلي و امنيتي از ترس خشم مردم ، در سطح شهر مشاهده نمي شد. عاقبت آيت الله قاضي طباطبائي از تبريز تماس گرفته و خبر آزادي اين دو روحاني مبارز را مي دهند.

اعتراضات مردمي در روج تاسوعاي حسيني و هيجان آنها بخاطر آزادي دو روحاني مبارز ، با هم تلفيق شد و يك اجتماع بي نظير سي هزار نفره تشكيل داد. در اين راهپيمائي از پيش طراحي شده كه همه اقشار مردم در آن شركت داشتند ، قطعنامه اي عليه رژيم پهلوي و تأييد نهضت اسلامي قرائت گرديد. فرداي آن روز نيز در عاشوراي حسيني ، باز چنين راهپيمائي در ميانه برگزار شد.

روزنامه كيهان در مورد اجتماع 25 هزار نفري مردم ميانه مي نويسد: «21 ديماه 1357 ، 25 هزار نفر از مردم ميانه و روستاهاي اطراف شيخ احمدلو براي ارج نهادن به دو شهيد نهضت اسلامي اجتماع اعتراض آميزي تشكيل دادند».

چنين به نظر مي رسيد كه تظاهرات سي هزار نفري مردم ميانه در روز تاسوعا و عاشوراي حسيني ، اوج اعتراض مردمي اهالي ميانه باشد ، اما راهپيمائي بي نظير اربعين حسيني خط بطلاني بر اين نظريه بود. مردم ميانه بي نظيرترين اجتماع تاريخ خود را در اين روز تشكيل دادند. آمار شهرستان ميانه نشان مي دهد كه جمعيت شهري در آن دوره كمتر از 40 هزار نفر و جمعيت شهرستان در حدود 220 هزار نفر بوده است اما اجتماع باشكوه 100 هزار نفري همه را غافلگير كرده بود. مشخص بود كه هر كس در هر كجاي شهرستان كه بود و مي توانست بيآيد، راهي شهر شده بود. اگر آمار كودكان و كهنسالان از جمعيت شهرستان كم شود ، مي توان به جرأت گفت كه در آن روز هر كس مي توانست ، آمد. 29 ديماه 1357 براي ميانه فراموش ناشدني است. روزنامه كيهان نيز در خبر خود ، از اجتماع چنين جمعيتي در چنين شهرستاني تعجب مي كند.

اجتماع 50 هزار نفري نيز در روز هفتم بهمن ماه 1357 در اعتراض به بستن فرودگاهها و عدم مراجعت امام خميني   در ميانه تشكيل شد.

امام خميني  (ره))   در پاسخ به گزارش زحمات مردم ميانه براي پيروزي نهضت اسلامي طي نامه اي به اهالي ميانه نوشتند:

 

  خدمت اهالي محترم شهرستان ميانه و توابع ايدهم الله تعالي

طومارها و نامه هاي متعددي از شما بوسيله جناب مستطاب سيدالاعلام و حجه الاسلام آقاي حاج سيدسجاد حججي   دامت افاضاته در مورد ورود اينجانب و همبستگي نسبت به نهضت مقدس اسلامي ملت ايران واصل گرديد. از اظهار محبت شما متشكرم و اميد است انشاءالله تعالي اين همبستگي و اتحاد را هميشه حفظ نموده تا به خواست خداي تعالي به پيروزيهاي بيشتري در راه پيشبرد اهداف مقدسه شريعت مقدسه نائل گرديم. سلام اينجانب را به عموم اهالي و بالخصوص پدران و مادران داغديده ابلاغ نمائيد.از خداي تعالي عظمت اسلام و مسلمين را خواستارم. والسلام عليكم و رحمه الله و بركاته.

 به تاريخ نوزدهم شهر ربيع المولود 1399. روح الله الموسوي الخمينی

 

 

منبع :برگرفته از کتاب(( شهرستان میانه)) نوشته نائبی ،محمد صادق

 



[1]دوره بیست و چهارم مجلس شورای ملی 17/شهریور/1354 برابر با اول رمضان 1395 و   8/سپتامبر 1975

لازم به ذکر است که حوزه‌هاي انتخابيه اهر – ارسباران و گرمرود – ميانه – سراب و اردبيل هر كدام با يك نماينده در دوره چهارم مجلس ايجاد شدند .تا دوره بيستم انتخابات مجلس شوراي ملي در سال 1339 شمسي تغييرات مهم ديگري در حوزه‌ها و تعداد نمايندگان خطه آذربایجان به وجود نيامد اما در دوره بيست و دوم مجلس، تعداد نمايندگان تبريز به 11 نفر افزايش يافت. در دوره بيست و سوم مجلس حوزه مرند با يك نماينده ايجاد شد و تعداد نمايندگان حوزه ميانه هم با افزايش يك نماينده به دو نفر رسيد و بالاخره در بيست و چهارمين دوره انتخابات مجلس شوراي ملي در سال 1354 حوزه بناب با يك نماينده به حوزه‌هاي استاني آذربايجان شرقي اضافه گرديد.

 



سعید صالحی(saied )1389/10/28 - 23:52:45
نخیر آقای طاهر نائبی اینجوری نیست تاریخ. آقای سلیمانی و افتخاری وقتی دیدند همه چیز داره برمی گرده به مردم ملحق شدند. اگر واقعاً مردمی بودند باید در حکومت طاغوت به پارلمان نمی رفتند. چه منتی هست وقتی سال آخر نهضت که حکومت پهلوی ساقط میشه خودشان را به مردم بچسبانند؟ من با تمام احترام و علاقه ای که به استاد عزیز نائبی دارم روی این مسئله در کتابشان انتقاد دارم. این آقایان نمایندگان حکومت طاغوت بودند و نباید تعریف بشوند.
---------------------
طاهر نائبی :
در توبه وبازگشت از کارها هر زمانی باز است ،ثانیا ً تکلیف آن عده که در رای گیری های آن دوران شرکت کرده اند چه می شود ؟حتما ً ،آن ها هم مردم طاغوت هستند و باید از بین بروند ، اگر بنابه گفته ی شما باشد خیلی از مردم نیز در روزهای آخر به خیابان ها ریختند و اعتراض کردند چون می ترسیدند،در این صورت باید خیلی ها را از دم تیغ گذراند. این دیدگاه شما اشتباه است و آن را قبول ندارم.


پدرام نائبی(Hamshahri )1389/10/29 - 20:08:44
در واکنش به نظر قبلی باید عرض کنم : به نظرمن این عقیده ی شما کاملا ناصحیح است . اگر نظر شما را قبول کنیم باید ابر مردانی همچون آیت الله مدرس، ملک الشعرای بهار و علامه دهخدا را که نماینده ی مجلس بودند و بسياري دیگر که با تمام وجود خود مقابل حکومت طاغوتی و استبدادی آن زمان ایستادگی می کردند، جزئی از آن طاغوت بدانیم !!


استفاده از مطالب این سایت با ذکر منبع بلامانع است.
درج مطالب نویسندگان به منزله تأیید آن نیست. 0s