درد دل اهالی ناکجا آباد - محمد علی آقائی
منبع : ناکجا آباد

متن شماره 1: درد دل اهالی ناکجا آبادبازدید کننده : 600 نفر

این داستان واقعی است: در عصر ارتباطات و تکنولوژی، ما اهالی ساکن شهرستان میانه خیابان ارشادپشت باغ محمود مشایخی زمین های شهرداری نه خیابان داریم نه کوچه نه پلاک!!!! تقاضا داریم به ما بگوئید اگر مهمانی داشتیم چه آدرسی بدهیم؟؟؟  البته ما چندان هم از امکانات شهری بی نصیب نیستیم: از اول بهار، گرد و خاک ودر زمستان هم از گل  ولای ولجن مستفیض می شویم. به گفته اند با جناب مشایخی مصالحه شده.(نکند مصافحه شده است؟!!! ) خدا داند.باز خدارا شکر می کنیم که هنوز زنده ایم!شهرکی که فاقدکارگرشهرداری برای جمع آوری زباله است. تازه جمعه ها همه اهالی برای سلامتی و ورزش بیل به دست مشغول تمیز کردن جوی آب ورزش می کنند!!! جویی که آخرش بن بست است!!! بدبختی یکی دوتا نیست که، سطل آشغال را روز میگذراند سر یکی از میدانها صبح می بینیم نقل مکان کرده! خلاصه سیستم میزان است!!!  یکی  علف های هرز آتش می زن یکی درو می کند و ....... کاش خواجه حافظ شیرازی زنده بود و درد دلمان را به او می گفتیم و او کاری می کرد. " احساس سوختن به تماشا نمی شود/ آتش بگیر تا که بدانی چه می کشم!"



ا.مختاری(meeanaji )1389/9/15 - 00:49:21
آدرس شما پوت پوت می باشد. پلاک و ... هم خودتان یک کاری بکنید.


رحیمی : 1389/9/15 - 18:25:32
آقای مختاری متلک نندازد.


ا.مختاری(meeanaji )1389/9/15 - 23:56:54
جناب رحیمی سوء تفاهم شده. متلک کجا بود! این هم نوعی اظهار همدردی هست مگر همسایه نیستیم.
نوجوانی روی بلوکهای سیمانی باغ حاج محمود نوشته بود : ((به پوت پوت خوش آمدید.))


استفاده از مطالب این سایت با ذکر منبع بلامانع است.
درج مطالب نویسندگان به منزله تأیید آن نیست. 0s