وادی فراموش شدگان - صمد کبیری

متن شماره 56: وادی فراموش شدگانبازدید کننده : 602 نفر

سلام علیکم

نمی دانم شما چقدر اهل سر زدن به اموات می باشید آیا هر هفته بطور مداوم و مستمر جهت قراعت فاتحه یا خواندن قرآن به سرخاک عزیزان تان می روید یا مثل بنده هر از چند گاهی از آنها یاد می کنید اما الغرض خواستم بگویم که بلاخره حتما" سر می زنید وقتی شما وارد قبرستان قدیمی شهر که در اول شهرک ولیعصر واقع می باشد می شوید انگار به وادیی قدم گذاشته اید که سالیان متمادی است که به فراموشی سپرده شده است البته به غیر از بخش شهدای قبرستان حتی چند سال پیش بنده تعدادی عکس هم از استخوان های اموات و مومنین مدفون نیز تهیه کرده بودم که همانطوری در بخش ورودی قبرستان پشت حسینه و محل دفن شهدای زینبیه در اطراف و زیر پای عابرین بعلت خاک برداری و ریزش قبرها به زمین ریخته شده بود به چند جا هم سرزدم اما فایده ای نداشت انگار که آن وادی سال های سال است به فراموشی سپرده شده است و بسیاری  از مسولین هم یادشان رفته بابا بعضی از نزدیک ترین عزیزان آنها هم در آنجا آرمیده اند حداقل به خاطر آنها هم که شده به وضعیت این قبرستان هم که شده رسیدگی کنند ؟ خار وخاشاک چنان قد علم کرده که شما جهت رسیدن به سر خاک عزیزت لباس شوالیه های قرون وسطی را باید به تن بکنید تا به قبر آنها برسید یا بعضی جا ها هم مثل زمین های موات و کشاورزی سوزانده اند که صحنه و فضای زشتی را برای آدم تداعی می کند از مسولین شهر بو یژه شورای شهر و هیات امنای گلزار مومنین میانه خواستار رسیدگی به فضا و محیط اسفناک این محیط شریف هستیم خدا عالم است بسیاری از همشهریان حاضر به مشارکت مالی هم هستند تا محل آرمگاه عزیزان شان به محیطی با صفا و زیبا تبدیل شود . آیا قراعت و خواند فاتحه و قرآن در فضای سبز و دل انگیز و فرح بخش روح نواز است یا خواندن در بین خار و خاشاک ؟؟ ثواب دارد جای دوری نمی رود رسیدگی فرمایید.



استفاده از مطالب این سایت با ذکر منبع بلامانع است.
درج مطالب نویسندگان به منزله تأیید آن نیست. 0s